รวมมิตร ที่อ่านหนีงสือยอดฮิตวัยเรียน
สวัสดีครับ
วันนี้ วันอาทิตย์ที่ 13 ก็ใกล้สอบแล้วละครับ
ต้องอ่านหนังสือแล้ว
ธนภพได้ไปอ่านหนังสือมาหลายที่แล้ว
สมัยปี 1 ก็ชอบไปอ่านหนังสือที่ห้องสมุดคณะวิทยาฯ ตึกแถบ
เงียบสงบดี แม้จะหนาวไปนิดนึง
หนีหนาวบางวันไปอ่านที่ใต้ตึกมหามกุฏ ก็ลมเย็นสบายดี
แม้บางครั้งจะเย็นไปนิดจนพัดชีทกระจุยหมด
ปี 1 วันไหนเรียนซีวิ่ว ไปนั่งที่อักษร ก็จะไปอ่านหนังสือที่โรงอาหารอักศรครับ
สลัวๆ ได้บรรยากาศ ม.ต้น-ม.ปลาย
อาหารก็อร่อย
ตอนนี้โรงอาหารทุบแล้ว ย้ายไปวิดวะ เรียนในคณะก็มากขึ้น
ก็ไม่ค่อยได้ไปเยี่ยมเยือนอีก
มาปี 2 บางครั้งก็แอบหรู ไปอ่านที่หอกลาง
หนาวไปอีกแล้วครับ
ข้อดีของที่นี่คือ เงียบสงบมากๆ
และที่สำคัญ มีคอกอ่านหนังสือด้วย
สมาธิดีขั้นเทพ
บางครั้งแอบแวบไปสยาม ก็ไปหาที่อ่านหนังสือในสยามครับ
ที่ตึกฏตโยต้าก็นับว่าน่าสนใจ แม้จะมีเพลงคลอ ไม่เหมาะกับการอ่านหนังสือของธนภพเท่าไร
แต่ตึกนี้มีอาหารบริการด้วย เบื่อๆก็เดินไปเดินมาได้
เพื่อนๆหลายคนนิยมไปอ่านกันที่สตาร์บัค
ธนภพขอผ่านครับ
เงินไม่หนาพอ สำหรับกาแฟตรานางเงือกปวดหัว ที่ราคาเทียบเท่าอาหารตึกไผ่ 3 มื้อ
และที่สำคัญ มันมือดและโต๊ะเตี้ยเกินไปครับ
บางครั้งก็ทำเนียนครับ ไปอ่านหนังสือในที่เรียนพิเศษ
ทำทีเป็นว่าเป็นผู้ปกครองมารอรับน้อง หรือทำเป็นว่าเป็นนักเรียนมารอเรียน
สมัยที่ตึก อ.อุ๊ สาขาสยามยังเป็นอาจารย์อุ๊ ยังไม่เป็น อ.ปิง เราก็ไปอ่านที่อาจารย์อุ๊นี่แหละ
เงียบพอใช้ ทีวีกวนใจนิดๆ แต่ได้ดูเด็กๆมาเรียนพิเศษกัน นึกถึงอดีตดีครับ
ล่าสุดเพิ่งก๋ากั่น ไปนั่งในที่เรียนพิเศษที่ไม่เคยเรียนมาก่อน
ฟิสิกส์อะไรสักอย่าง แถวๆบันไดขึ้นบีทีเอส ข้างๆเซเว่นและธนาคารกรุงเทพฯ
ไม่ได้จำชื่อเลยเฮะ
บางครั้งทำเก๋ครับ แต่งตัวดีหน่อย ก็แวะไปผอ่านหนังสือที่ล๊อบบี้โรงแรมโนโวเทล
อ่านแบบหรู
ดนตรีเบาๆคลอ ฝรั่งเดินไปมา
ห้องน้ำห้องส้วมสะอาด
บางครั้งก็รอห้างรอที่อ่านหนังสือเปิด
ไปอ่านนังสือในโบสถ์วัดปทุมครับ
บรรยากาศดี เงียบสงบ ไม่มีใครกวนใจ
ไม่ร้อน (แม้จะเป็นวัด หุๆ)
และเราก็เลยไม่กล้านอนหรือทำตัวไม่เรียบร้อยต่อหน้าพระประธานด้วย
ช่วงนี้เรียนในคณะ เลยอ่านหนังสือในคณะ
ไม่ว่าจะเป็นที่ห้องสมุดคณะ
(ที่ที่จริงแล้วต้องเรียกว่าหอสมุด เพราะเป็นห้องสมุดทั้งตึก และหน้าตึกก็เขียนไว้ว่า หอสมุด)
ไปอ่านที่หอใหม่ตอนปี 2 ก็ไปมาจนเบื่อแล้ว
ตึกไผ่ยิ่งแล้วใหญ่ ไปอ่านมาแทบจะทุกห้องแล้ว โดยเฉพาะห้องวิชาการกับห้องวิเทศสัมพันธ์
ช่วงนี้ก็เลยตระเวนไปหาที่อ่านหนังสือที่ครีเอตๆ นอกคณะครับ
สัปดาห์ก่อน มีนัดไปอบรมการถ่ายภาพที่ทีเคปาร์คครับ
ก้ได้ไปเยี่ยมเยียนทีเคปาร์คที่ไม่ได้ไปมานาน ตั้งแต่สมัย ม.ปลาย
ตอนนี้ ทีเคปาร์คย้ายที่แล้วครับ
(ย้ายมานานแล้ว เหอๆ)
ทีเคปาร์ค หรืออุทยานการเรียนรู้ ตั้งอยู่ที่ชั้น 8 เซนทรัลเวิล์ดครับ
ข้างในก็เป็นอุทยานการเรียนรู้สมชื่อจริงๆ
มีทั้งห้องสมุดสำหรับเด็ก ห้องสมุดดนตรี ห้องสมุดทั่วไป
ห้องเงียบ(ที่เหมี่ยวบอกว่าหนาวไป) มีร้านอาหารว่างเล็กๆ และมีคอมพิวเตอร์ให้เล่นด้วย
นอกจากนี้ยังมี ห้องประชุมขนาดใหญ่ ใช้จัดกิจกรรมต่างๆ มีลานอเนกประสงค์จัดนิทรรศการ
และมีห้องคอมอาไว้อบรมกิจกรรมต่างๆ อย่างที่เรามาอบรมการถ่ายภาพนี่ด้วย
ก็ไปถึงก่อนเวลานัดหมาย เลยได้ไปลองเดินๆชมสถานที่
เป็นอุทยานการเรียนรู้ที่มีกิจกรรมตลอดดีครับ
ไดนามิคดี น่าสนใจ
สงสัยต้องมาบ่อยๆแล้ว
วันนี้ วันที่ 13 ตื่นแต่เช้า ไปส่งน้องเรียนพิเศษที่อุ๊แลนด์
(สมัยเรา แอบเรียกชื่อเล่นๆว่า วังอาจารย์อุ๊ แต่สงสัยคงไม่เป็นที่นิยมติดตลาดเท่าอุ๊แลนด์)
จากนั้นก็ไปกินอาหารมังสวิรัติสุดโปรดที่โรงพยาบาลมิชชั่น
แล้วก็กลับบ้าน ไปที่ห้องสมุดประชาชนแห่งใหม่ที่เปิดแถวบ้าน
ข้างสวนธนบุรีรมย์ บรรยากาศร่มรื่น
"ห้องสมุดประชาชน ทุ่งครุ" ครับ
ข้างในก็ เป็นตึก 3 ชั้น
ชั้น 1 มีห้องสมุดเด็ก ลานกิจกรรม ห้องวารสาร-นสพ. ส่วนยืม-คืน
ชั้น 2 เป็นห้องสมุดทั่วไป-อ้างอิง+ที่นั่งมากมาย (วันนี้ขลุกอยู่ชั้นนี้นานมาก)
ชั้น 3 เป็นห้องคอม มินิเธียเตอร์
เปิดให้บริการมาตั้งแต่งวันที่ 1 ครับ
เปิดทุกวันยกเว้นจันทร์กับนักขัตฤกษ์
ค่าสมัคร 10 บาท/ปี ประกัน 40
สมัครไปเรียบร้อย
ยืมหนังสือได้วีคละ 2 เล่ม
(ทีเคปาร์คให้ยืม 2 วีค 2 เล่ม
แต่ค่าสมัครตั้ง 100 บาทแน่ะ)
ก็ไปนั่งอ่านอิมมูโนที่ห้องสมุดประชาชนตั้งแต่เช้า
ก่อนจะแวะไปส่งพ่อไปอุดร ไปกินส้มตำแถวบ้าน
(แหม...แถวบ้านเรานี่มันมีอะไรพรั่งพร้อมจริงๆ ตั้งแต่มีมหาลัยมาตั้งเนี่ยนะ)
แล้วก็มาอ่านหนังสือต่อ จนเย็น ก็ออกไปรับน้องที่บีทีเอส
วันนี้คุณน้องไปเดินแพลตตินั่มมา
แหม....สมัยเราเราไม่เห็นได้ไปเที่ยวไหนมาไหนบ่อยแบบนี้เรยเฮะ
จากนั้นไปกินพิซซ่าเป็นมื้อเย็น แล้วก็กลับบ้านมาเล่นคอม-อ่านหนังสือนิดๆ
ใกล้สอบแล้วลูก
ขอให้ทุกคนที่กำลังสอบ จงโชคดีในการสอบครับ
ปล. ตอบคุณต้น ที่ถามมาว่าลงเพลง ใกล้กันยิ่งหวั่นไหว มีความหมายอะไรรึเปล่า
ไม่มีความหมายอะไรครับ พอดีวันนั้นได้ยินก้อย ร้องเพลงนี้ให้ฟัง แล้วเสียงดีมากๆ
เลยจำมาว่าเพลงนี้เพราะ น่าจะเอามาใส่ไดอารี่
สงสัยว่าก้อยจะลงแข่งซิงกิ้งเพลงนี้แหละนะครับ
ก็รอฟังกันต่อไป
ฉันเข้าใจแล้ว เธอไม่ต้องห่วง
ฉันคงไม่อาจหวง รั้งหัวใจเธอ
ขอบคุณที่ฝืนทน อยู่ข้างเคียงมาเสมอ
วันนี้ที่เจอ แค่หนึ่งบทเรียน
เธอได้สอนให้รู้ว่า
ว่าความผูกพันมันซื้อความรักไม่ได้
ไม่ใช่คนที่ฝัน ผูกพันแค่ไหน
ก็คงยังไม่ใช่ ผิดที่ใจหวังได้ความรักเธอ
วันที่สบตา คำที่ซึ้งใจ
ข้อความว่าคิดถึง ที่เธอให้กัน
ผิดเองที่คิดไกล นึกว่ามีใจให้ฉัน
ที่แท้ใจเธอมีเพียงความเหงา
เธอได้สอนให้รู้ว่า
ว่าความผูกพันมันซื้อความรักไม่ได้
ไม่ใช่คนที่ฝัน ผูกพันแค่ไหน
ก็คงยังไม่ใช่ ผิดที่ใจหวังได้ความรักเธอ
เริ่มจากคำว่าไม่รัก ต้องจบด้วยคำคำนี้
แต่อย่างน้อยขอให้ใกล้ชิดเธอ
ถูกแล้วที่เธอต้องไป
เลือกคนในฝันของเธอ เข้าใจเสมอ
เธอได้สอนให้รู้ว่า
ว่าความผูกพันมันซื้อความรักไม่ได้
ไม่ใช่คนที่ฝัน ผูกพันแค่ไหน
ก็คงยังไม่ใช่ ผิดที่ใจหวังได้ความรักเธอ
ทุ่มเทไปแค่ไหน ทำดีแค่ไหน
เปลี่ยนใครไม่ได้ ผิดเองที่ทั้งใจให้เธอผู้เดียว
ปล. วันที่ไปเลี้ยงสายรหัสและไปร้องเกะกัน น้องรหัสปี 1 ร้องเพลงนี้ให้ฟังครับ
เสียงเธอสุดยอดมากมายเหอะ
แก้มเสียงดีมากมาย
ขอแสดงความยินดีด้วยที่ในที่สุดเดอะสตาร์ก็มีสตรีเพศสักที
คนไทยนี่ก็โหวตอย่างมีสมองซะทีนะ
โหวตด้วยหู ไม่ใช่ว่าคนร้องมี....ก็โหวต
อุ๊บส์
|
