ความคาดหวัง

สวัสดีครับ
เพิ่งจะสอบเสร็จ

สอบปฏิบัติการ microbiology ครับ
ไม่มีอะไรยากมาก แค่ย้อมแกรมธรรมดา บอกผลว่าเป็นแกรมบวก-ลบ
เป็นคอคไค บาซิลไล หรือสไปโรขีต
และเรียงตัวแบบไหน
สอบไม่กี่นาทีก็ว่าง ไม่อยากไปอ่านหนังสือ

เหนื่อยจริงกับการเรียน

ตอนนี้กำลังพยายามทำตัวเป็นคนดีครับ
ไม่นินทาใคร
(ถ้าไม่คันปากจริงๆ หุๆ)

เป็นอารมณ์บางวูบของชีวิต นับว่าเป็นเรื่องปกติ ที่คนเราจะฮึดขึ้นมาทำอะไรสักอย่างนึง
ช่วงนี้จะยายามทำตัวเป็นคนดี ปรานีปราศรัยกับชาวบ้าน
ไม่แซวใคร

การแซวใคร ทำให้เขาขาดความมั่นใจในการดำเนินชีวิต
(ถ้าเขาคนนั้นเป็นปุถุชนธรรมดา ที่ไม่ใช่ภูผาทที่ไม่แยแสต่อคำพูดชาวบ้าน)

เคยมีคนบอกว่า การไปแซวว่าใครเป็นแฟนใคร
อาจจะทำให้เขา 2 คน ต้องพยายามออกห่างจากกันเพราะกลัวโดนแซว
เป็นบาปนะครับนี่ ทำลายมิตรภาพ
(ถ้าไปแซวว่าพระเป็นแฟนกัน....เอ่อ
ถือว่าสังฆเภท...อนันตริยกรรมเลยทีเดียว
55)

ก็ขอให้ธนภพยืนหยัดอยู่ในคติประจำใจนี้ต่อไปนะ
เหอๆ

เมื่อช่วงที่ผ่านมาได้ realise คติสอนใจอีกอย่างนึงครับ

"""""โลกเราเป็นทุกข์เพราะความคาดหวัง""""""

มีคนมาปรึกษา มาว่า ว่าทำไมไม่ทำอย่างนั้น อย่างนี้
มีคนมาบอกว่ามีแต่คนคาดหวังว่าเขาจะต้องให้เวลากับกิจกรรมต่างๆมากมายไปหมด
ฯลฯ

สรุปว่าโลกเรามีทุกข์เพราะความคาดหวังครับ
อย่าคาดหวัง ก็ไม่มีทุกข์
แต่ทั้งนี้ต้องพอประมาณ

ธนภพ อย่าไปรับงานอะไรมามากมายเกินไป เกินกว่าจะทำเองได้คนเดียว
และอย่าไปคาดหวังเอากับชาวบ้าน ว่าเขาต้องทำอย่างนั้นอย่างนี้ ทำไมเขาไม่คุยกะเรา ไม่ตั้งใจเรียน ไม่ช่วยเราทำงาน ไม่นั่น ไม่นี่
เขาก็เขา เราก็เรา
การคาดหวังให้เขาทำโน่นนี่ บางทีมันเป็นการล่วงล้ำสิทธิในการกระทำของเขานะ

นี่คืออุดมคติ

ตอนนี้รู้สึกถูกบีบคั้นจากความคาดหวังของคนอื่นจริงจัง
รู้สึกอีดอัด ทำตัวไม่ถูก
เพราะทำอะไร สิ่งที่สังคมคาดหวีงไว้ก็ขัดกับสิ่งที่จะทำ
จนตอนนี้สับสน ไม่รู้จะทำตัวยังไงดี

เพราะเราตกเป็นเหยื่อของความคาดหวังจากผู้อื่นแล้ว
เราจึงจะเลิกคาดหวังกับเขาบ้าง
เลิกสร้างความทุกข์แก่ชาวบ้าน
และได้แต่หวังว่าเลิกสร้างเวรแล้ว เวรคงจะเลิกมีแก่เรา
(อ๊ะ หวังอีกแล้ว ไม่ดีๆ ไม่หวัง จะได้ไม่ทุกข์
อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด ปลอบ(และหลอก?)ตัวเองต่อไป
ว่าทุกข์ใดในโลกนี้ที่เราแก้ไม่ได้ คงเป็นเพราะพระเจ้าไม่ก็กรรมบันดาล)

เราก็จะพ้น จากทุกข์อันเกิดจากเราเองคาดหวัง
แต่ยังเหลือทุกข์ จากการทำตัวเป็นไปตามที่สังคมคนอื่นคาดหวังเราให้ทำไม่ได้สักที

555
นี่แหละชีวิต
นี่แหละโลก

ทุกขํ

สวัสดี

ปล. เห็นนินทากันมากมายเสียเหลือเกิน
ก็ไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงดี
แต่จะขอประกาศไว้ ณ ที่นี้
ว่า เพลงที่เลือกไปเพื่อร้องซิงกิ้ง เลือกจากทำนอง และเสียงที่เราร้องถึง

บอกไปใครจะเชื่อหรือไม่ม ไม่รู้
ว่าปกติฟังเพลงไม่ค่อยได้ฟังเนื้อหา
ฟังแต่ทำนอง

พอมาลองคิดๆดูถึงเนื้อหาเพลงที่จะร้อง
เปลี่ยนก็ได้วะ
จะได้เป็นไปตามที่สังคม และบางคน คาดหวังเอาไว้ลึกๆ

เป็ด!!!!

แต่เอาเถอะ ถูกคาดหวังมาทั้งชีวิตแล้ว
ชินได้แล้ว


 

เพลงนี้เอามาลงเพราะเพิ่งดูเอเอฟไปครับ

(ทำนอง)เพราะดี

...

..

.

ชริ

ซึ้งกระแทกจนจุกอก
คำสั้นแสนเรียบง่ายที่หวือหวามากนักในความรู้สึกเรายามนี้

ต่อไป เราจะพยายามทำเหมือนแกแล้วล่ะ ภพ
เลิกคิดเรื่องชาวบ้าน
เลิกนินทาเรื่องคนอื่น
และเลิกรับฟังคำนินทาตัวเอง

อย่างที่เค้าว่า
อันนินทากาเลเหมือนเทน้ำ ไม่ชอกช้ำเหมือนเอามีดไปกรีดหิน

จะหมุนไปตามลมปากให้เมื่อยทำไม
ในเมื่อคนที่หัวหมุน ก็มีเพียงเราคนเดียว

และสุดท้ายคือ ไม่"คาดหวัง"ใดๆกับคนอื่น แต่ขอคาดหวังนิดนึงกับตัวเองแล้วกัน

คาดหวังแค่ว่า
เมื่อเราเลิกคาดหวังกับใครๆ
เมื่อนั้น เราคงจะปกติสุขสักที


ณ เวลานี้ ประมาณห้าโมงครึ่งเศษๆ
ยังมีอารมณ์เที่ยวเล่นในเน็ตได้
AC ยังอ่านไปผ่านๆตา มิได้ดูอย่างจริงจังซักรอบเลยว่ะ
หมูหวาน ความคาดหวัง ความคาดหวัง 
Sun 20 Jul 2008 17:40 [2]
ความคาดหวัง

ถึงแม้จะอ่านหนังสือไม่ทัน
เราก็ยังกระแดะมาอ่านไดแก ก็แกมาบอกเรานี่นะ
เราก็เลยต้องมาอ่านซักหน่อย
ไม่เป็นไร ถือว่าคลายเครียด
แก เราเบื่ออ่านหนังสือ สัดๆ
บ่นแค่นี้พอ
จบ (ไม่เอา เปลี่ยนเป็นลงท้ายแบบแกดีกว่า)
สวัสดี
KkKkK ความคาดหวัง ความคาดหวัง 
Tue 15 Jul 2008 22:02 [1]

Posted on Mon 28 Jul 2008 21:36
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
 
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
 
 
 
 
 

 
>>> CALENDAR <<<

<< December >>

S

M

T

W

T

F

S

30 

3 

10 

11 

12 

13 

14 

15 

16 

17 

18 

19 

20 

21 

22 

23 

24 

25 

26 

27 

28 

29 

30 

31 

<< 2008>>

 
>>> Diary Archive <<<
สงสารคนไข้ในอนาคตว่ะ
เที่ยวงานโอเพ่นเฮาส์ มจธ.
เหนื่อยเป็ด
จะเปิดเทอมแร้ววววววววว
ใกล้เปิดเทอมแล้ว
สวัสดีปิดเทอม
ตะลอนกรุง-กลับโรงเรียนเก่า
เพิ่งสอบเสร็จครับ
กิจกรรม 1 เดือนก่อน
คัดตัวแทนนิสิต
งานที่ทำไป ช่วงนี้
วันแม่
เวลาเป็นของมีค่า
หว่อ ซื่อ ปู๋ ซื่อ จง กั๋ว เหริน??
กลับมาแล้ว
เจาะเลือดครั้งแรก
กระบี่อยู่ที่ใด
แถลงการณ์เรื่อง ไดอารี่ที่จะไปไต้หวัน
วันว่างที่รอคอย
ความคาดหวัง
รวมมิตร ที่อ่านหนีงสือยอดฮิตวัยเรียน
ประชุมวิชาการ
เด็กไทยจะไปไต้หวัน
ว่าด้วยเรื่องกินและเลี้ยง
ใกล้กันยิ่งหวั่นไหว
Indian 2008
โปรดส่งใครมารักฉันที
งานวันอานันทมหิดล
อัพสั้นๆประชดชีวิตที่ noteopad แฮงค์
รับน้องจุฬาฯ+ละครถาปัตย์
เปิดเทอมวันแรก+คืนสู่เหย้าเตรียม
ก่อนเปิดเทอม
ทริปฝ่ายพัฒน์
ครั้งหนึ่งในชีวิต
วันที่ 22-7
ชีวิตในสภา
ชีวิตวุ่นๆ ทุ่มทุนก่อนเปิดเทอม
ฟาร์มโชคชัย
สัมมนา สพจ. 2551
 
>>> Last Diary <<<
 
Sponsor