สวัสดีครับพ่อแม่พี่น้อง
เวลาเป็นสิ่งสำคัญ

เวลา และวารีไม่ยินดีจะคอยใคร
สุภาษิตไทยท่านว่าไว้ สอดคล้องกับสุภาษิตฝรั่ง
Time an tide wait for no man.

เวลาไม่ไหลย้อนกลับครับ
ตรกกะนี้ยังเป็นจริงอยู่ตราบจนกว่าจะมีคนผลิตเครื่องย้อนเวลาได้
ตราบจนกว่าโดเรมอนจะมาหาเรา

ฉะนั้น ป่วยการที่จะกลับไปคิดเรื่องอดีต
เตือนตนเอาไว้แบบนี้เสมอๆเถิดมนุษย์

ธนภพ ไม่พึงพอใจครับ กับการที่ทำไมหนอทำไม
ทำไมอดีตเราจึงไม่ทำอย่างนั้นอย่างนี้
ตอนนี้มาคิดทบทวน จึงได้เข้าใจว่า วงจรความคิดแบบนี้แหละที่เป็นปกติของปุถุชน
และเป็นอปกติของผู้เจริญแล้ว

ทำไมอดีต เราจึงไม่เข้าเรียนใหเฃ้เร็วกว่านี้สักปี 2 ปี
จะได้ไม่ต้องมาเป็นเด็กโข่ง
ทำไมเราไม่ลองขอพ่อแม่เรียนเปียโน เรียนดนตรีไทย-สากล ขอพ่อแม่เรียนภาษาที่ 3-4
ทำไมไม่ขอให้พ่อสอนแต้จิ๋วให้คุยกะที่บ้านรู้เรื่อง
ทำไมไม่สนใจกีฬา
ทำไมไม่สนใจดูข่าว
ฯลฯ

มันเป็นอดีตครับ
อดีต ทำหน้าที่ที่ดีที่สุดของมัน ณ เวลานั้นแล้ว
ถึงแม้จะไม่ใช่ดีที่สุด ก็จงคิดว่าดีที่สุด จะได้ไม่เสียดาย
เพราะอย่างไรก็ดี คิดไปก็เท่านั้น

เช่น ทำไม
ทำไมสมัยก่อนคนเราจึงตกอยู่ในยุคมืดได้นานขนาดนั้น
ทำไมเขาไม่รู้จักคิดอะไรกันเลยหรือไง
ทำไมเราต้องยอมเสียดินแดนด้วย ในสมัยล่าอาณานิคม...
.....
คิดไปคิดมา มันเป็นสิ่งที่เป็นไปตามบริบทของสังคมสมัยนั้นแหละครับ
เอาอะไรมาก

อย่างธนภพ
ย้อนกลับไปในวันวาน สมัยเรียนโรงเรียนวัด
รายได้ที่บ้านก็น้อยนิด
การขอเรียนเปียโน เป็นอะไรที่ กระแดะ เกินความคิดของเด็กที่ได้เงินค่าขนมวันละ 4 บาท เป็นอย่างยิ่ง
เรื่องเรียนภาษายิ่งแล้วใหญ่
ภาษาอังกฤษเพิ่งได้เรียนในโรงเรียนตอน ป.4 นี่นะ เอาอะไรมาก

เอาเถอะครับ
อดีตก็คืออดีต
มาอยู่กับปัจจุบันดีกว่า